این مسئله که سالانه بیش از ۱۵۰ هزار ایرانی نخبه و تحصیل کرده ایران را به مقصد کشور هایی که برای افراد نخبه جایگاه ارزشمندی را قائل هستند ترک می کنند خود به تنهایی درد عظیمی است و مسئله جایی دردناک تر می شود که با گذشت بیش از دو دهه رشد صعودی این مهاجرت ها هنوز هم تدبیری برای این معضل اندیشیده نشده است.

به گزارش پیک دانشجو ۱۶ آذر فرصت مناسبی است تا از درد های بر دل نشسته دانشجویان نیز سخن بگوییم. اگرچه در این روز درصد عظیمی از مراسمات،سخنرانی ها و برنامه ها بر اساس مطالبی همچون روحیه عدالت طلبی،استکبار ستیزی و آزادی خواهی رقم می خورد اما بر چه کسی قلب پر شده از اندوه دانشجویان در خصوص عدم بکارگیری این مغز های متفکر، پر تلاش و پر از ایده پوشیده است؟ امروزه کار به جایی رسیده که جوان امروز بیشترین سال های طلایی عمر خود را به تحقیق،پژوهش و علم اندوزی می پردازند ولی در انتها این ذهن برتر و طلایی آنان خریداری ندارد!

با گذشت چهار دهه از عمر انقلاب اسلامی و پشت سر نهادن سخت ترین سال ها از جمله سال های جنگ تحمیلی که خود به تنهایی مانع پیشرفت عظیم انقلاب اسلامی شد و پس از آن تحریم های ظالمانه که برای این کشور وضع شد ولی با این وجود هر روز شاهد قدمی بزرگ در راستای علم و صنعت بوده ایم و در همیت راستا می توان به جرات گفت ایران اسلامی پیشرفت های خود را مدیون دانشجویان همیشه در تلاش می داند اما کجاست آن روحیه پشتیبانی؟

جمهوری اسلامی ایران از بزرگ ترین ظرفیت انسانی یعنی جوانانی صاحب ایمان، فکر و خلاقیت برخوردار است ، جوانانی که با رشادت و از خودگذشتگی ، اقتدار و عزت را به میهمن ارزانی کرده و در این مسیر همچون شهیدان هسته ای ، جان خود را تقدیم کشور و اسلام کردند ولی همین جوانان پس از پایان دوره تحصیلی خود در سطوح مختلف دانشگاهی با وجود علم عمیق و قدرت ایده پردازی خارق العاده خود مورد استفاده واقع نمی شوند و یا حتی بستری برای پیشرفت بیشتر آنان آن طور که شایسته این جوانان است فراهم نمی گردد و قطع به یقین این کم لطفی ها آثار و تبعات جبران نا پذیری را در پی خواهد داشت.

اما درد های دانشجویان در همین نقطه پایان نمی پذیرد چراکه باید گفت پیشرفت بسیاری از کشور های هم جوار از جمله مالزی بدون وجود جوانان هوشمند ایرانی غیر ممکن بود!در همین خصوص مشاور وزارت آموزش عالی مالزی معتقد است که پیشرفت چشم گیر برترین دانشگاه های تحقیق محور مالزی بدون حضور دانشجویان فعال ایرانی هرگز قابل تحقق نبوده و در این مسیر دانشجویان ایرانی نقش انکار ناپذیری را در دانشگاه های مالزی ایفا کرده و  سهم قابل توجهی در شکوفایی و رشد صنعت این کشور را دارا هستند.در همین خصوص باید گفت دانشجویان ایرانی نه تنها در کشور هایی همچون مالزی بلکه در کشور های اروپایی و آمریکایی نیز باعث رشد و پیشرفت چشم گیری شده اند که این امر خود به تنهایی قلب هر ایرانی را به درد می آورد و سوال اینجاست که چرا بستر  پیشرفت این دانشجویان که ختم به پیشرفت کشور است در داخل ایران فراهم نمی شود؟چرا از این طرفیت های عظیم و خدادادی استفاده نمی شود و چرا همیشه سایر کشور ها قیمت نخبه های ایرانی را بهتر از ما درک می کنند؟!

روند مسئله مهاجرت نخبگان ایرانی که می توانیم از آن به عنوان فرارمغزها یاد کنیم به طوری است که در آن کشور مبدأ از طریق مهاجرت به سایر کشورها، افراد تحصیلکرده و با استعداد خود را از دست می‌دهد. این روند مشکل و معضلی اساسی است، زیرا افراد متخصص و تحصیلکرده از کشور خارج می‌شوند و تخصص خود را به اقتصاد کشورهای دیگر اعطا می‌کنند. کشور مبدأ بعد از دست‌دادن نیروی متخصص خود، از سختی‌های اقتصادی فراوانی رنج خواهد برد، زیرا کسانی که باقی مانده‌اند، دانش و تخصص لازم را برای ایجاد تغییر و بهبود شرایط جامعه ندارند و این صورت مسئله ای است که این روزها ایران رنج دیده شدیدا با آن دست و پنجه نرم می کند و  هنوز هم مسئولین کشور چاره ای برای آن نیندیشیده اند.

این مسئله که سالانه بیش از ۱۵۰ هزار ایرانی نخبه و تحصیل کرده ایران را به مقصد کشور هایی که برای افراد نخبه جایگاه ارزشمندی را قائل هستند ترک می کنند خود به تنهایی درد عظیمی است و مسئله جایی دردناک تر می شود که با گذشت بیش از دو دهه رشد صعودی این مهاجرت ها هنوز هم تدبیری برای این معضل اندیشیده نشده است.

در انتها باید گفت:تنها شنیدن و پروراندن سخنان برخی از دانشجویان در خصوص محورهای مختلف در روز دانشجو راه چاره برای حل این معضلات نیست!مسئولین محترم که در جایگاه اداره برخی از قسمت های این کشور قرار گرفته اند باید از پتانسیل جوان‌بودن ساختار جمعیتی‌ ایران و بهره‌مندی از نیروی متخصص و جوان خود در اقتصاد و دیگر محور های مهم داخلی،پیش از از دست رفتن این سال های طلایی استفاده کنند.

لینک کوتاه خبر: http://peykedaneshjoo.ir/?p=78739

این خبر را به اشتراک بگذارید :