تبدیل مسیر بی آر تی رشت به یک مسیر حادثه خیز،ایمن سازی ضعیف،تعداد بسیار پایین اتوبوس های تندرو،عدم رسیدگی و اصلاحیه برای کاهش مشکلات این طرح و سازماندهی صحیح از معایب بارز این پروژه است،در حقیقت طرحی که با هدف مشخص آغاز شد ولی با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم می کند.

به گزارش پیک دانشجو سال‌های زیادی است که در کشورهای مختلف از روش‌های متفاوتی برای افزایش کیفیت و سرعت خدمات اتوبوس‌ها استفاده می‌شود. روش‌هایی چون اختصاص خطوط ویژه به اتوبوس‌ها و دادن اولویت به آنان، می‌شود گفت BRT تلفیقی از همه روش‌هایی است که تاکنون برای افزایش سرعت اتوبوس‌ها استفاده می‌شد به طوریکه سیستم اتوبوس‌‌های پرسرعت نامش را از سیستم حمل و نقل پرسرعت وام گرفته است که در آن برای وسایل نقلیه عمومی از خطوط ویژه استفاده می‌شود و گاهی حتی تونل‌های ویژه برای حمل و نقل احداث می‌کنند.

حسن‌ های فراوان سیستم اتوبوس‌‌های پرسرعت سبب شده استفاده از این سیستم روز به روز در دنیا گسترده‌تر شود، باید دانست در اغلب کشورهای جهان استفاده‌کنندگان از اتوبوس کسانی هستند که از دریافت خدماتی با کیفیت پایین چندان آزرده نمی‌شوند به همین دلیل می‌توانند ایستگاه‌های سرباز اتوبوس را تحمل کنند، اما در سیستم بی آر تی این رویکرد تغییر می‌کند، هم‌اکنون در جهان تعداد زیادی ایستگاه مدرن برای اتوبوس‌های سیستم بی آر تی طراحی شده که با درب های ویژه به اتوبوس متصل می‌شوند همچنین مسافران می‌توانند از کارت‌های اعتباری به جای بلیت، برای پرداخت هزینه اتوبوس استفاده کنند،در یکی از ایستگاه‌های اتوبوس‌های پرسرعت در برزیل حتی اتوبوس‌های مدرن هم به پیشواز مسافران می‌آیند تا خدمات بهتری به آن ها ارائه دهند.

امنیت بالا و خطر بسیار پایین تصادف و آسیب دیدگی مسافران،سهوالت در دسترسی به آن،صرفه جویی در وقت،افزایش نظم و زیبایی سازمان یافته در شهر،کاهش میزان ترافیک در کلان شهر ها را میتوان از دیگر مزایای این سیستم پیشرفته در شهر های بزرگ و رو به رشد دانست.در ایران در سال‌های اخیر توسعه مترو و قطارهای شهری یکی از روش‌هایی است که به عنوان راه حلی برای رفع این معضل به کار گرفته می‌شود،اما در شهرهایی مانند رشت که عرض خیابان‌ها کم است و امکان ایجاد زیرساخت‌های حمل و نقل در زیرزمین وجود ندارد و در صورت امکان آن، هزینه‌های زیادی را طلب می‌کند، گسترش سامانه اتوبوسرانی و خطوط ویژه بی آر تی تنها در صورتی می‌تواند تردد وسایل نقلیه شخصی را در سطح شهر کاهش داده و تردد شهروندان را در سطح شهر تسهیل کند که مسیرهای خطوط استانداردسازی شود!

شهردار سابق رشت هر وقت می‌خواهد، نمونه‌ای از پروژه‌های موفقیت‌آمیزش را در رشت مثال بیاورد، اشاره ‌ای به خطوط اتوبوسرانی تندرو هم می‌کند، مسئولان شهرداری درباره موفقیت‌ آمیز بودن این خطوط به کاهش فاصله دسترسی مردم، جابه‌جایی روزانه چند هزار مسافر و کاهش ترافیک رشت اشاره می‌کنند. این اما تنها یک روی سکه این خطوط است!بد نیست بدانید در مسئله بی آر تی که یکی از اهداف اصلی ایجاد آن، افزایش رغبت شهروندان به استفاده از ناوگان اتوبوسرانی در راستای مدیریت ترافیک مسیرهای شلوغ شهر رشت بوده،طبق آمار پلیس راهور گیلان یک رقم فوتی و ۶۶جرحی (سهم عابر ۴۷نفر) و هشت خسارت در سال ۹۴ و سه فوتی و ۲۶ جرحی (سهم عابر ۱۹نفر) و هفت خسارت در سال ۹۵ و یک نفر به کما رفته در سال ۹۶ داشته است که این آمار بسیار نگران کننده‌ای است.

تبدیل مسیر بی آر تی رشت به یک مسیر حادثه خیز،ایمن سازی ضعیف،تعداد بسیار پایین اتوبوس های تندرو،عدم رسیدگی و اصلاحیه برای کاهش مشکلات این طرح و سازماندهی صحیح از معایب بارز این طرح است،در حقیقت طرحی که با هدف مشخص آغاز شد ولی با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم می کند و گویا دومینوی طرح و پروژه های نیمه تمام و ورشکسته در استان گیلان تمامی ندارد!

با کمی دقت نظر می‌توان دریافت که در بحث ایمن سازی خطوط نظارتی از جانب استاندار گیلان، نمایندگان رشت و اعضای شورای شهر که به نوعی نماینده جان و مال ساکنین رشت هستند، صورت نگرفته است.مردم می‌خواهند، بدانند آیا بی آر تی رشت متولی ندارد؟ اگر دارد، چرا تصادف منجر به فوت و جرح رخ می‌دهد؟ آیا قوانین راهنمایی و رانندگی آن گونه بازدارنده نیست که بتواند، تخلفات حادثه ساز ناشی از این طرح را خنثی کند؟

لینک کوتاه خبر: http://peykedaneshjoo.ir/?p=77624

این خبر را به اشتراک بگذارید :