در این بیانیه آمده است که:از وزارت امور خارجه انتظار داریم به نامه نگاری با مقامات سازمان ملل بسنده نکند و تمام ظرفیت خود را برای ایجاد یک اتحاد میان کشورهایی که آمادگی کمک به این مردم مظلوم را دارند، به کار گیرد.

به گزارش پیک دانشجو بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی گیلان طی بیانیه مشترکی با کانون مهدویت نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی گیلان جنایات میانمار را محکوم کردند. متن بیانیه به شرح ذیل می باشد:

 

بسم الله الرّحمن الرّحیم

مَنْ أَصْبَحَ لَا یَهْتَمُّ بِأُمُورِ الْمُسْلِمِینَ فَلَیْسَ مِنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلًا یُنَادِی یَا لَلْمُسْلِمِینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِم‏

رسول خدا (ص) فرمود:کسی که صبح کند و اهمیتی به کارهای مسلمانان ندهد او از آنان نیست و کسی که صدای مردی را بشنود که فریاد کمک خواهی از مسلمانان را سر دهد و پاسخش را ندهد مسلمان نیست.

در هفته های اخیر با انتشار اخبار و تصاویر مربوط به جنایات دولت میانمار علیه مسلمانان این کشور، زخم کهنه ی این ستم تاریخی سر باز کرده است. فجایع میانمار به قدری سهمگین هستند که دل هر انسان باوجدانی – از هر دین و ملیت- را به درد می آورند. اما بدیهی است که در این میان، وظیفه ی یاری رسانی و حمایت از این مستضعفین ستم کشیده، در درجه اول متوجه امت اسلام است تا داد برادران دینی خود را از جلادان حاکم بر این کشور بستانند.

بررسی تاریخ جنایات نظامیان میانمار علیه مسلمانان این کشور نشان می دهد که توقع حمایت موثر نهادهایی نظیر سازمان ملل از این مردم مظلوم، خیالی خام و تحقق ناپذیر است. همان هایی که به بهانه های واهی، و با تکیه بر ادعاهای احمقانه ی گروهک منافقین برایمان گزارشگر حقوق بشر می گمارند، علیه ما قطعنامه صادر می کنند و موضوع حقوق بشر در ایران را به خط اول خبری رسانه هایشان تبدیل می کنند، در قبال کشتار وحشیانه مسلمانان میانمار خفه خون می گیرند. اگر در میان این نهادها و کشورهای مدعی حقوق بشر کمترین اراده ای برای مقابله با این جنایات سازمان یافته وجود داشت، در مدت چند ده سال گذشته فرصت کافی داشتند تا این ماجرای دهشتناک را خاتمه بدهند.

دولت میانمار در سال ۱۳۷۰ اساسنامه‌ی «شورای نظامی اعاده‌ی نظم و قانون» را به اجرا گذاشت، که در آن تصریح شده بود میانمار باید به کشوری تماما بودایی تبدیل شود. این قانون تبعیض آمیز کار را به جایی رساند که سردمداران دولت میانمار صراحتا از کوچ اجباری اقلیت میلیونی مسلمان از این کشور سخن بگویند. اخراج هزاران مسلمان از کشوری که چند قرن وطن آنان بوده آغاز شد و افراد بی گناه زیادی در جریان این زورگویی تاریخی جان باختند و آنان هم که به اردوگاه های کشورهای اطراف رفتند از حداقل های معیشتی بی بهره بوده و هم چنان مورد ظلم واقع می شدند. حال مدتی است که این فرآیند ظالمانه باز هم شدت گرفته است. قطعا در این مقطع از تاریخ، انتظارات از مسئولین و نهادهای کشوری که انقلابش امید دل مستضعفین عالم بوده است دوچندان می گردد.

اولا از وزارت امور خارجه انتظار داریم به نامه نگاری با مقامات سازمان ملل بسنده نکند و تمام ظرفیت خود را برای ایجاد یک اتحاد میان کشورهایی که آمادگی کمک به این مردم مظلوم را دارند، به کار گیرد. لازم است از ظرفیت ارتباطمان  با کشورهای اطراف میانمار (به ویژه بنگلادش و مالزی) نیز برای فشار بر دولت این کشور و افزایش کمک ها به پناهجویان استفاده شود.

ثانیا از ستاد حقوق بشر قوه قضاییه انتظار می رود به طور جدی روند محکومیت حقوقی این جنایات را در سطح بین المللی پی گیری نماید و با هرگونه کارشکنی در این فرآیند مقابله کند.

ثالثا از هلال احمر جمهوری اسلامی توقع داریم که اقدامات لازم را برای امدادرسانی و ارسال کمک های بهداشتی، دارویی و غذایی به مسلمانان مظلوم میانمار و آوارگانی که به کشورهای مجاور پناه برده اند به سرعت انجام دهد.

خدا می داند که این امور، حداقل توقعاتی است که باید برای این مردم رنج کشیده و مظلوم انجام شود. اگر کشورهای اسلامی متحد بودند و دولت هایشان سر در آخور نظام سلطه و حامیان گردن کلفت این جنایتکاران نداشتند، امروز شاهد این مصیبت ها در جهان اسلام نبودیم. امیدواریم دولت جمهوری اسلامی با قاطعیت پرچم مقابله با این ستم ها و حمایت از مستضعفین بی پناه را به دست بگیرد و ازظرفیت های عظیم مردمی (که در کشور خودمان و بسیاری از کشورهای مسلمان و حتی غیرمسلمان، فراوان وجود دارند) نهایت استفاده را در جهت یاری رسانی به این مردم و عقب نشاندن دولت جنایتکار میانمار انجام دهد.

 

 

 

لینک کوتاه خبر: http://peykedaneshjoo.ir/?p=75860

این خبر را به اشتراک بگذارید :